شعر از استاد سردار جهانی گل سرخ سخی ­جان می ­روم من

گل سـرخ سـخی­جـان! می­روم من

بـه مهـد علـم و عـرفان می روم من

زیارت می­کنم روضـه ســـــخی را

بـه فصل سبـز و بــاران مـی­روم من

بـه دور چـار بـاغ بـا صــفایـــش

بـه عشـق شیـر یــــزدان می­روم من

ابـو مسـلم خراسـانـی کــــــجایی؟

بـه ملک پهــلوانــــــان می­روم من

تـو آوردی جـنازه­ای عـــلی(ع) را

بـه بلـخ شــــاه مــردان می­روم من

جلال الـدین بلخـی فـخـر دنـــــــیا

بــه گل بــاغ ادیـــــبان می­روم من

بـه سـوی قهرمان سـد سکنــــــدر

بــه یـاد تـــــــاج­داران می­روم من

کـجایی «اسپـتامین» تـاج تـــــاریخ

بـه یـاد شیــر، شیــــران می­روم من

بگــردم سـاحل آمـو دریــــــــــــا

کــــنار پـــاک بـــازان می­روم من

بـه خـاک رهبـری گل می­گـذارم

بــه یـاد ســـر بـه داران می­روم من

عـلی شیر نـوای زنـده یـــــــــادت

بـــه ملـک قهــــرمـانان می­روم من

صفا سلطان سنجر خواب خوشخت

کــــنار آشـــــــــنایـان می­روم من

حسین بـایقرا جـاویـد و نـــــــامت

بــه یــاد تیـــــــموریان می­روم من

مـنم تلمیــذ مــولانـــای شــاکـــر!

بـه یــاد امـــــــلا داران می­روم من

«جهانی» زایـر روضه ســـخی است

بــه ملـک بـاخـــــتریان می­روم من