خجالت ناجو/ شعر از استاد سردار جهانی

خجالت ناجو/ شعر از استاد سردار جهانی

لبـاس سرخ! دربرکـرده بـودی *** سری خصم وطن قرکرده بودی

به کوهی جنگلک دشتک ودهی*** چه خشـم برستمگرکرده بودی

به اشقل شوروتاخـواجه حاجت*** عجائب می به ساغر کرده بودی

به عـزم خـواجـه بلندوتاالمـلی***کلاه آهنین برسر کـرده بودی!

خلـوص سجـده گاه گلمسـای*** عجب عاشورای دیگرکرده بودی

به اوج آسـمان باپـیرن سـرخ*** نصیحت با کـبوتـر کرده بودی!

به شبهای سفیدکوتل چه زیبا*** به آب گیل زمین، ترکرده بودی

تنی خودرا به بزم عشق وایمان ***خـدای خویـش بـاورکرده بودی

خجالت گشت ناجووقت میدید*** گلـورا وقف خـنجر کـرده بودی

چـرادرسـوگ" شـیران دلاور! *** زهلمند گـریه کمـترکـرده بودی

زفریادت خوال و تابه شاتیغ!!!*** عجب گوش جهان کرکرده بودی

مـقام رزم" وپـیکار وطـن را! *** چه نیکوثـبت دفـتر کرده بودی

یقین الگوگرفتی بابه یی قوم! *** خودت را وقف سنگرکرده بودی!

جهانی صبحگاه عزم نبردشو!*** عدو را یک سره محقر کرده بودی